13. Niedziela zwykła 2017

Czytania:
I. Szunemitka przyjmuje proroka (2 Krl 4,8-11.14-16a)
Ps 89 (88)
II. Nowe życie ochrzczonych (Rz 6,3-4.8-11)
III. Kto was przyjmuje, Mnie przyjmuje (Mt 10,37-42)

 

W centrum wnęki barokowego ołtarza
świętych Apostołów Piotra i Pawła stoi
zielone tło.
Przed nim, walce z czystego szkła
kryształowego różnych rozmiarów
i jedno naczynie ceramiczne (brąz).
Większość naczyń stoi na podkładkach.

Woda, wlana do różnych wysokości,
zamienia naczynia w powiększające
soczewki, które zwielokrotniają
załamania i odbicia. Dzięki nim naczynia
są w ogóle zauważalne, bo przyjmując
kolor tła niemal całkowicie znikają.

W kilku naczyniach pojawiają się kwiaty, liście, inne mają tylko przygotowaną wodę
i czekają na przyjęcie gościa. Naczynie ceramiczne jest w tym przeźroczystym kontekście obce. Obcość pojawia się także w zaskakującym połączeniu: lilia i liście
mieczyka, nawet w samym układzie szkła: wyższe obrócone dnem do góry daje podstawę niższemu, które przyjmuje wodę i lilię z liśćmi mieczyka. Pokonanie własnych
trudności otwiera na trudności innych i zmienia wspólną rzeczywistość.

Szunemitka przygotowała pokój dla proroka Elizeusza. Jezus w Ewangelii podkreśla rolę gościnności i zapewnia, że każdy odbierze nagrodę według miary, którą sam mierzy: Kto przyjmuje proroka jako proroka, nagrodę proroka otrzyma, ale zapowiada też niespodzianki: Kto was przyjmuje, Mnie przyjmuje, a kto Mnie przyjmuje, ten
przyjmuje Tego, który mnie posłał
.
Kto poda kubek świeżej wody najmniejszemu, dlatego, że jest uczniem – nie utraci swojej nagrody.

 

Przesłanie kompozycji przy krzyżu ołtarzowym wiąże
się z naszym uczestnictwem, przez chrzest
i chrześcijańskie życie, w tajemnicy Paschy Chrystusa.

Chrystus powstawszy z martwych już więcej nie
umiera, śmierć nad Nim nie ma już władzy. Bo to, że
umarł, umarł dla grzechu tylko raz, a że żyje, żyje dla
Boga.
Tak i wy rozumiejcie, że umarliście dla grzechu, żyjecie
zaś dla Boga w Chrystusie Jezusie
(Rz 6,9-11).

Skała Golgoty zbudowana z suchych konarów jest
obrazem śmierci.
Strumień życia (wierzba z baziami przywołująca
Wielkanoc), płynący z przebitego Chrystusowego serca,
zbiera naczynie – każdy chrześcijanin, który uczestniczy
od chrztu w tajemnicy Paschy Pana.

 

Kompozycje na obu krańcach balustrady, łączą się z wymagającym przesłaniem Ewangelii. Kto kocha ojca lub matkę bardziej niż Mnie, nie jest Mnie godzien. Kto kocha syna lub córkę bardziej niż Mnie, nie jest Mnie godzien. Kto nie bierze swego krzyża,
a idzie za Mną, nie jest Mnie godzien. Kto chce znaleźć swe życie, straci je, a kto straci swe życie z mego powodu, znajdzie je
(Mt 10,37-39).

 

Kompozycje w wysokich naczyniach są inspirowane
wariantem 1. stylu ukośnego (w wersjach prawostronnej – diagram; oraz lewostronnej – lustrzane odbicie),
w którym najwyraźniej jest widoczne dźwiganie krzyża.
To dźwiganie dyktuje mocne wychylenie od pionu pierwszej linii głównej (koło): w wersji prawostronnej, w obrazie od przodu – 40° w lewo;
w obrazie od góry: 60° w lewo do przodu. To daleko od dostojeństwa podstawowego stylu pionowego, ale tutaj Bóg-Oblubieniec pochyla się, uniża, aby stanąć na tej wysokości, do której sięga szczyt drugiej linii głównej (kwadrat), wychylonej 10°od pionu w prawo, w obrazie od przodu;
30° w prawo do tyłu – w obrazie z góry.

Stąd także zamiana miejsc między tymi liniami głównymi, które razem tworzą dwa ramiona krzyża.
Przejęcie przez Boga pozycji oblubienicy (w obrazie z góry) mocno zmniejsza dystans między Bogiem i światem (trójkąt).

Kompozycje w dodanych miseczkach przedłużają belkę zainicjowaną przez pierwszą linię główną w wysokim naczyniu.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Chrystus bierze krzyż, w nim grzechy swojej oblubienicy i całego świata, aby wszystkich uwolnić z niewoli grzechu i dać im pełnię życia.
Ta postawa miłości Boga-Oblubieńca wobec oblubienicy i wobec świata, przybliża także trzecią linię główną (trójkąt) do Odkupiciela, jak On sam zapowiedział: Gdy zostanę wywyższony nad ziemię, przyciągnę wszystkich do siebie (J 12,32).

Kompozycje dwu-naczyniowe rozszerzają aktywność kwiatów na balustrady boczne.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

W kaplicy Najświętszego Sakramentu mieczyki skierowane są w stronę tabernakulum,
najdłuższe pędy przekraczają jednak wysokość tabernakulum i łączą je z krzyżem zawieszonym na ścianie (na zdjęciu widoczny tylko fragment pionowej belki).

kompozycje i zdjęcia:
Hieronim St. Kreis OSB