13. Niedziela zwykła 2018

Czytania:
I: Śmierć weszła na świat przez zawiść diabła (Mdr 1,13-15;2,23-24)
Ps 30(29)
II: Dzielić się dostatkiem z potrzebującymi (2 Kor 8,7.9.13-15)
III: Wskrzeszenie córki Jaira (Mk 5,21-43)

 

Do nieśmiertelności Bóg stworzył człowieka, uczynił go obrazem swej własnej wieczności. A śmierć weszła na świat przez zawiść diabła i doświadczają jej ci, którzy do niego należą (por. Mdr 2,23n).

Teraz więc niech wasz dostatek przyjdzie z pomocą ich potrzebom, aby ich bogactwo było wam pomocą w waszych niedostatkach i aby nastała równość według tego, co jest napisane: «Nie miał za wiele ten, kto miał dużo. Nie miał za mało ten, kto miał niewiele» (2 Kor 8,14n).

Jair, jeden z przełożonych synagogi, prosi Jezusa o pomoc dla swojej dogorywającej córki. Jezus idzie z nim, a za Jezusem idzie wielki tłum.
W tym tłumie przeciska się do Jezusa z tyłu kobieta cierpiąca na upływ krwi. Ma za sobą dwanaście lat upokorzeń ze strony różnych lekarzy. Kuracja zrujnowała jej mienie i zdrowie. Kobieta dotyka się płaszcza Jezusa i doznaje uzdrowienia.
Jezus wydobywa ją z tłumu. Kiedy kobieta staje przed Nim i wyznaje Mu całą prawdę, Jezus mówi do niej: «Córko, twoja wiara cię ocaliła, idź w pokoju i bądź uzdrowiona ze swej dolegliwości».
Tradycja w tej kobiecie widzi Weronikę, która podczas drogi krzyżowej otarła twarz Jezusa i otrzymała na chuście obraz Jego oblicza.
Jair dowiaduje się, że jego córka umarła. Jezus, słysząc przekazywaną wiadomość, mówi Jairowi: «Nie bój się, tylko wierz». Jezus przychodzi do domu płaczu i zawodzenia tylko z Jairem i trzema swoimi uczniami. Ucisza żałobników: «Czemu podnosicie wrzawę i płaczecie? Dziecko nie umarło, tylko śpi».
Ich odpowiedź – wyśmiewali Go.
Jezus wchodzi z Jairem, jego żoną i swoimi uczniami tam, gdzie leży dziecko. Ujmuje dziewczynkę za rękę i mówi do niej: «Dziewczynko, mówię ci, wstań!» Dziewczynka natychmiast wstaje i chodzi (ma dwanaście lat). Reakcja otoczenia – osłupieli wprost ze zdumienia.
Jezus poleca, aby przywróconej do życia dano jeść.

 

28 czerwca w Tyńcu z rąk biskupa Damiana Muskusa OFM święcenia prezbiteratu otrzyma W. Brat Brunon Koniecko, diakon, a święcenia diakonatu – W. Brat Przeor Leopold Rudzinskyi i Br. Maciej Pawlik.
Jedna dekoracja musi obsłużyć święcenia w czwartek, śluby w sobotę i liturgię niedzieli, dlatego w kompozycji przy krzyżu ołtarzowym zauważalny jest temat śmierci (suche elementy w skale Golgoty), jednak dominuje życie, ściśle złączone z działaniem Bożej łaski w ludziach (żywe rośliny w naczyniach).

Ewangelia skierowana do człowieka słabego, żyjącego w mroku i cieniu śmierci, jest wezwaniem go do światła i życia w wolności dzieci Bożych.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Kompozycje i zdjęcia: Hieronim St. Kreis OSB