3. Niedziela zwykła 2017

Czytania:
I: Naród kroczący w ciemnościach ujrzał światłość wielką (Iz 8,23b-9,3)
Ps 27(26)
II: Jedność Chrześcijan (1 Kor 1,10-13.17)
III: Na Jezusie spełnia się zapowiedź Izajasza (Mt 4,12-23)

 

Kraina Zabulona i kraina Neftalego, ziemia ciemności i mroku, Galilea pogan, według zapowiedzi proroka Izajasza ma zobaczyć światłość wielką. Krótsza wersja Ewangelii potwierdza wypełnienie zapowiedzi proroka na Jezusie, ukazując Go nauczającego
w Galilei, wzywającego do nawrócenia, bo bliskie jest królestwo niebieskie.

Wersja dłuższa ukazuje powołanie pierwszych uczniów: Szymona i Andrzeja oraz Jakuba i Jana. Do tej dłuższej wersji Ewangelii nawiązuje dekoracja w centrum barokowego ołtarza głównego.

pp kor8

Niebieskie tło obrócone o 180°. Ciemnoniebieski pas u dołu tła zamienia się w jezioro.
Pomaga w tym czytaniu brzeg, utworzony
z piasku i kamieni.
Na brzegu ustawione są dwie łodzie z pustymi masztami.
W pobliżu łodzi bieleją gałązki zatrwianu, tworzące pozostawione sieci.

Z podwyższenia ołtarza schodzi na mensę konar sosny i kamienie (ścieżka). Ścieżka na mensie ołtarza rozszerza się w piaszczystą drogę z nieszczelnym obrysem z kamieni.
Droga biegnie w stronę Ołtarza Ofiary i głównej nawy. Zatrwian położony wzdłuż drogi oznacza, że powołani uczniowie sieci rybackie zamienili na sieć dróg do ludzi.

Jezus powołał uczniów, przygotował ich do misji i posłał, aby Ewangelię przynieśli wszystkim narodom.
Należymy do jednego, świętego, powszechnego i apostolskiego Kościoła, którego fundamentem i Głową jest sam Jezus Chrystus.

 

krzyz kor8

Przy krzyżu ołtarzowym konstrukcja gałęzi tworzy skałę.
Po niej pnie się w górę zieleń, aż do kosodrzewiny na
szczycie. Nieco niżej połowy wysokości skały mocnym
kolorem działa czerwona poinsecja (Jezus).
Za nią podążają cztery białe kwiaty anturium (pierwsi
powołani uczniowie).

To obraz wspólnej drogi Jezusa z uczniami, która jest
pielgrzymką wiary, prowadzącą do tajemnicy Paschy
Pana – Jego przejścia przez krzyż do chwały
zmartwychwstania.

33 lata życia ukrytego w Nazarecie, w domu rodzinnym;
3 lata publicznego nauczania;
3 dni, w których wszystko wykonało się.

Trzy etapy, które podpowiadają osobistą weryfikację proporcji czasu, poświęcanego na nasze działania.

 

Pierwszych uczniów Jezus powołał spośród rybaków, których zawód do łatwych nie należy, wymaga ciężkiej, nie zawsze zakończonej sukcesem pracy, także cierpliwości
i sporych umiejętności. Czy rybak zarzuca wędkę, czy sieć, szuka tego, czego bezpośrednio nie widać – ryb ukrytych w wodzie.
Powołał Szymona i jego brata Andrzeja, bo zachwyciło Go ich zarzucanie sieci.
Zarzucić sieć z łodzi, która się chwieje i nie polecieć za siecią do wody – to trzeba mieć wprawę i dobrze postawioną tożsamość.

Drugą parę braci (Jakuba i Jana) Jezus powołał po obserwacji, jak siedzieli w łodzi ze swoim ojcem Zebedeuszem i naprawiali sieci. Żmudna, mało efektowna praca, wymagająca skupienia, cierpliwości uwagi. Tu się nic nie da zrobić na skróty, tylko
z grubsza. Wystarczy pominąć jedno oczko w sieci, a przy większym połowie cała praca się zmarnuje, bo sieć się rozpruje i ryby uciekną.
Nie bez znaczenia jest także to, że synowie pracują razem ze swoim ojcem. Tu się liczą więzy rodzinne, tradycja, autorytet, współpraca.

 

Główną oś kościoła zamykają kompozycje na krawędziach balustrady.
Każda para naczyń buduje jedną całość o wyrazistym charakterze.

Kompozycje i zdjęcia: Hieronim St. Kreis OSB

bll kor8blp kor8