3. Niedziela zwykła 2019

Czytania:

Czytanie Prawa Bożego (Ne 8,2-4a.5-6.8-10)
Ps 19(18)
Mistyczne Ciało Chrystusa (1 Kor 12,12-30)
Słowa Pisma spełniły się na Chrystusie (Łk 1,1-4;4,14-21)

 

Drugie czytanie ukazuje Kościół – wspólnotę wierzących, która tworzy żywe Ciało Chrystusa. Święty Paweł posługuje się obrazem żywego i sprawnie funkcjonującego ludzkiego ciała. Głową tego Ciała jest Chrystus, my – pozostałymi członkami, wykonującymi polecenia Głowy.
To nie jest tylko fizjologia, ani – tym bardziej – automatyka. Ożywia nas jeden Duch, który jest miłością Ojca i Syna.
Znając ten obraz, usiłujemy pokazać fundament, który łączy nas w jedno Ciało: wiarę
w Syna posłanego przez Ojca, chrzest (usynowienie w Chrystusie przez łaskę)
i Eucharystię (Słowo i Chleb Życia).
Ważnym elementem wspólnym w kompozycjach są zdrewniałe pędy krzewu winnego.

 

W krzyżu ołtarzowym najlepiej widać, że na Chrystusie
spełniły się Słowa Pisma.
Nie tylko te, które Jezus odczytał z księgi proroka Izajasza
w synagodze w Nazarecie, ale wszystkie Pisma, które
zapowiadały przyjście i dzieła Mesjasza.
Zrozumiałe jest silne wrażenie, jakie na słuchaczach Jezusa wywołało to: Dziś.

To był wyraźny znak obecności Tego, na którego przyjście
Izrael długo oczekiwał.
Świeżość Dobrej Nowiny, ogłoszonej jako wypełnienie
Bożej obietnicy, miała swoją moc.

Dla nas, którzy przeczytaliśmy już kilka razy całe Pismo
Święte, świeżość Ewangelii wydaje się czasem niedostępna. Tak może być przy pobieżnym czytaniu, w którym czytający tylko przypomina sobie dobrze znane wydarzenia, wypowiedziane przy nich słowa.

Czytanie Prawa Bożego przez kapłana-pisarza Ezdrasza (pierwsze czytanie) nie było pobieżne. Dodane objaśnienia pozwalały ludowi rozumieć czytanie, co przyniosło skruchę serca.
Potrzebne jest nam to liturgiczne dziś, czytane w ścisłej łączności z naszym osobistym życiem, aby Słowo Boże zapadało głębiej w nasze umysły i serca, wzrastało w nich i je przemieniało.

 

 

 

 

 

 

Kompozycję przy krzyżu ołtarzowym i te na balustradzie, trzeba czytać jako całość.

Przybliżamy powrót do jedności całego Kościoła głębiej jednocząc się z Jezusem Chrystusem w sakramentach, w modlitwie i działaniach zgodnych z pragnieniami
Jego Serca, które odsłonił On uczniom podczas Ostatniej Wieczerzy w swojej
Modlitwie Arcykapłańskiej (zob. J 17).

Stąd ukierunkowanie kompozycji na balustradzie w stronę centrum (ołtarz i krzyż).
Krzyż jest wierzchołkiem trójkąta, a jego podstawę wyznaczają naczynia, z których kwiaty podnoszą się w stronę Chrystusa – Źródła naszej wiary i nowego życia w Nim.
Żywe kwiaty są zapowiedzią obudzenia się krzewu winnego na wiosnę i owocowania
latorośli, które czerpią z niego żywotne soki.

kompozycje i zdjęcia:
Hieronim St. Kreis OSB