5. Niedziela zwykła 2019

Czytania:

Powołanie proroka (Iz 6,1-2a.3-8)
Ps 138(137)
Świadectwo Pawła o zmartwychwstaniu Chrystusa (1 Kor 15,1-11)
Zostawili wszystko i poszli za Jezusem (Łk 5,1-11)

 

Doświadczenie majestatu Trzykroć Świętego Boga – zatem Najświętszego, zderza się w sercu Izajasza z doświadczeniem własnego grzechu (nieczystość warg)
i świadomością mieszkania pośród tak samo grzesznego ludu.
Na oczyszczenie ust rozpalonym węglem z ołtarza – znak zmazania winy i zgładzenia osobistego grzechu, Izajasz odpowiada gotowością podjęcia prorockiej misji.

Obraz tego powołania otrzymuje rezonans w dzisiejszej Ewangelii.
Jezus najpierw naucza tłum z ambony, zrobionej z łodzi Szymona Piotra. Potem każe Szymonowi wypłynąć na głębię i zarzucić sieci na połów. Szymon mówi o daremnej całonocnej pracy i dodaje: Lecz na Twoje słowo zarzucę sieci. Połów jest tak obfity, że sieci zaczynają się rwać i dwie łodzie wypełnione rybami prawie się zanurzają.
Zaskakująca jest reakcja Szymona Piotra. Przypada Jezusowi do kolan i mówi: Odejdź ode mnie Panie, bo jestem człowiek grzeszny.

Ewangelia tłumaczy słowa Piotra zdumieniem jego samego i jego wspólników dokonanym połowem. To pewne, ale słowa Szymona mówią także, że w Jezusie zobaczył on kogoś więcej niż zwykłego człowieka. Reaguje jak Izajasz wobec Trzykroć Świętego.
Jezus odpowiada: Nie bój się, odtąd ludzi będziesz łowił. To określenie misji, do której Szymon Piotr jest powołany razem ze wspólnikami.
Odpowiadają natychmiastowym działaniem. Przyciągnąwszy łodzie do brzegu, zostawili wszystko i poszli za Nim.

Jesteśmy w Kościele, bo głoszenie Ewangelii, poświadczone przez życie i śmierć Apostołów, dotarło do nas i doprowadziło nas do Chrystusa.
Zostawili wszystko i poszli za Jezusem. Uwierzyli Jezusowi i Jemu zawierzyli.

Jezus zapowiedział, że gdy zostanie nad ziemię wywyższony [na krzyżu], przyciągnie wszystkich do siebie (por. J 12,32).

Zwykła sieć rybacka wydobywa ryby z jeziora lub morza
i zwykle to jest koniec ich życia.

 

 

 

 

 

 

Sieć Chrystusa (pola wypełnione gipsówką)
biegnie od krzyża ołtarzowego aż do bocznych balustrad.

Ta sieć, to więzy miłości (por. Oz 11,1-4) i dlatego zaczyna się w polach strumieni
z przebitego boku Jezusa.

 

 

 

 

 

 

 

Uwalnia ona tych, którzy Go przyjęli,
od zagrożeń tego świata (wybrani ze świata, których Ojciec dał Synowi)
i obdarza ich życiem wiecznym w Bogu.

 

 

 

 

 

 

 

 

kompozycje i zdjęcia: Hieronim St. Kreis OSB