6. Niedziela zwykła 2017

Czytania:
I: Wymagająca wolność człowieka (Syr 15,15-20)
Ps 119(118)
II: Prawdziwa mądrość (1 Kor 2,6-10)
III: Wymagania Nowego Przymierza (Mt 5,17-37)

 

Jeśli zechcesz, zachowasz przykazania, a dochować wierności jest Jego upodobaniem. Bóg nikomu nie przykazał być bezbożnym i nikomu nie zezwolił grzeszyć.
Wolność jest dla człowieka trudnym darem. Otrzymał od Boga przykazania, które wskazują mu drogę życia i otwierają go na wybór prawdziwego dobra. Może jednak wybrać pozorne dobro, które go mniej kosztuje trudu, ale mija się z prawdziwą wartością, osłabia ducha i sprowadza na bezdroże. Konsekwencją może być niewola grzechu.
Jezus podkreśla, że nie przyszedł znieść Prawo, ale je wypełnić. Mówi otwarcie, że jeśli nasza sprawiedliwość nie będzie większa niż uczonych w Piśmie i faryzeuszów, nie wejdziemy do królestwa niebieskiego.
Nie chodzi o zewnętrzne zachowywanie przykazań. Kluczem do wypełniania przykazań jest czyste, pokorne i prawe serce, które rozpoznaje i wybiera rzeczywiste dobro. Takie serce odczytuje istotę przykazań – upodobnienie człowieka do Boga.
Błogosławieństwa i komentarz Jezusa do wypełniania przykazań są biblijną ikoną Jego Serca. On jest Jedynym Sprawiedliwym i najdoskonalszą Ikoną Ojca na ziemi.

 


pp3 zbl kor8Rozdzielona jedność
– całość rozdzielona na dwie
części, zbudowana w dwóch bambusach, dobrze
obrazuje sprawiedliwość większą niż uczonych
w Piśmie i faryzeuszów
.

Kompozycje tego typu obrazują rośliny wrośnięte
w skalę i są obrazem ich więzi ze skałą.
Bez mocnego zakorzenienia zostaje im tylko runąć
w przepaść.
Skałą dla nas jest Chrystus.

Styl kaskadowy najlepiej oddaje postawę ucznia, opartą na naśladowaniu Chrystusa.

 

Pierwsza linia główna (najdłuższa gipsówka), z krótszą asystą oraz białymi anturium (razem tworzą strumień), z wysokiego naczynia schodzi mocno w dół, aby przyjść
z pomocą bliźniemu w potrzebie (niższe naczynie).

Z niskiego naczynia podnosi się w górę druga linia główna (gałązka czarnej porzeczki sięgająca powyżej wysokiego naczynia) z krótszą asystą.
To znak podźwignięcia, skutecznej pomocy.

Trzecia linia w niższym naczyniu (najdłuższe różowe anturium) biegnie pionową osią obu naczyń, ale kwiat kieruje się w stronę białych anturium. Razem z krótszą asystą (kwiat podniesiony pionowo w górę), jest odpowiedzią wdzięczności za pomoc, skierowaną do bliźniego i do Boga.

 

krzyz kor8

Syn Boży, przychodząc w postaci Sługi, ukrył przed oczami
ludzi chwałę swego Bóstwa, widziany był jako człowiek.
Jego słowa i czyny wskazywały, że jest kimś dużo więcej od zwykłego człowieka, ale Jego tajemnicę można było odczytać tylko przez dobro, które czynił – patrząc wzrokiem wiary.

Przez ukrycie swojej chwały Jezus zgodził się na to, aby Go
tak potraktowano, jak świat traktuje prostego człowieka, który
nie posługuje się siłą we własnej obronie.
Zgodził się, aby Go niesprawiedliwie zrównano z łotrami
i zasądzono na haniebną śmierć.

Dając swoje życie za życie świata, objawił zbawczą moc
swojej miłości, pokonał grzech i otworzył niewyczerpane źródło łaski.
Objawił Bożą mądrość i moc w Synowskim posłuszeństwie woli Ojca i pokorze sprawiedliwego człowieka.

Skała jest porośnięta kosodrzewiną obrazującą pokorę Boga (pochylenie szczytowej gałęzi pod krzyżem), który tak człowieka pragnie, że sam stał się człowiekiem (kwiaty).

Kompozycje i zdjęcia:
Hieronim St. Kreis OSB