Przenajświętszej Trójcy 2017

Czytania:
I: Bóg objawia się Mojżeszowi (Wj 34,4b-6.8-9)
Dn 3
II: Pozdrowienie w imię Trójcy Świętej (2 Kor 13,11-13)
III: Bóg posłał swego Syna na świat, aby świat został zbawiony (J 3,16-18)

 

W niedzielę po Zesłaniu Ducha Świętego liturgia skupia naszą uwagę na tajemnicy Przenajświętszej Trójcy. Bóg jest jeden. Tak objawił się Mojżeszowi i tak wierzył Izrael. Chrześcijanie, zachowując wiarę w jednego Boga, uznają także jedność Osób Bożych – Ojca i Syna i Ducha Świętego – największą tajemnicę wiary. To nie nasz wynalazek. Bez objawienia się Boga jako wspólnoty (communio) Osób Bożych w Nowym Testamencie, skończylibyśmy na temacie tajemniczej gościny u Abrahama (w różnych wersjach), bez dojścia do Ikony Trójcy Rublowa.

Najbardziej rozpowszechnione zachodnie wyobrażenia Trójcy są bardziej statyczne od Ikony Rublowa, zasadniczo zachowują też pewien schemat: Ojciec – sędziwy starzec, Syn – mężczyzna w sile wieku (z krzyżem albo na krzyżu) Duch Święty – gołębica
w locie. Przykład mamy utrwalony w górnej części obrazu Patronów opactwa, świętych Apostołów Piotra i Pawła.

Nawiązując do miesiąca poświęconego
Najświętszemu Sercu Pana Jezusa, do
centrum barokowego ołtarza wraca
Dobry Pasterz i owieczki, do których przynosi On zagubioną i odnalezioną (pierwotna forma kultu Serca
Jezusowego).

Wcielony Syn Boży jest na ziemi
najdoskonalszą ikoną Ojca, który przez
proroków objawiał się Izraelowi jako
Pasterz Narodu Wybranego.

 

 

 

Kompozycja przy krzyżu ołtarzowym, obróconym już stroną ukrzyżowania w kierunku nawy głównej, wskazuje Dobrego Pasterza, który daje swoje życie za owce, aby miały je w obfitości, bo Ojciec posłał swego Syna, aby świat został zbawiony.

 

 

 

 

 

 

 

 

Gałąź czerwonej leszczyny przy krzyżu przypomina świętowaną tydzień temu uroczystość Zesłania Ducha Świętego (widzialne znaki ognistych języków i uderzenia
wichru
).
Tak przez dwie ręce (Syn i Duch Święty) daje się poznać niewidzialny Ojciec.

Przez chrzest w imię Trójcy jesteśmy wszczepieni w życie Boga samego: wchodzimy przez Chrystusa (Bramę owiec) do wspólnoty wierzących, stając się przez Jego łaskę
przybranymi synami i świątynią Ducha, który dokonuje w nas dzieła uświęcenia.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Kompozycje na balustradzie, otwarte także na tajemnicę sakramentu małżeństwa, przypominają, że w Kościele jesteśmy wezwani do komunii z Bogiem i braćmi, bo Bóg stworzył nas na swój obraz i podobieństwo, obdarzając nas życiem z miłości i powołując nas do miłości wzajemnej we wspólnocie Kościoła, choć drogi realizacji tego powołania do miłości są w Kościele różne.

 

 

 

 

Gałąź leszczyny po prawej stronie balustrady, razem z gałęzią przy
krzyżu ołtarzowym – tworzy bramę.
To wskazanie Ołtarza Ofiary jako
Bramy do nieba.
Gałęzie leszczyny po lewej stronie balustrady nawiązują do rozesłania wiernych na zakończenie liturgii i podkreślają misyjny charakter Kościoła.

 

W kaplicy Najświętszego Sakramentu kwiaty lekko skłonione ku tabernakulum, jakby czas się cofnął i dopiero zaczynała się wiosna. Sama zieleń i pąki i z pierwszym śladem
koloru.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

W kaplicy Niepokalanej podobna sytuacja. Kwiaty tylko osadzone dużo niżej, przy stopie krzyża.

kompozycje i zdjęcia:
Hieronim St. Kreis OSB