Wigilia Paschalna 2017

Przed rozpoczęciem Wigilii Paschalnej z Grobu Pańskiego przenosi się puszki z Najświętszym Sakramentem do tabernakulum w kaplicy Najświętszego Sakramentu, usuwa się monstrancję, a hostię w kustodii zamyka w tabernakulum Grobu Pańskiego.
Późnym wieczorem, kiedy już się ściemni, zaczyna się uroczyste celebrowanie Wigilii Paschalnej.
Otwiera je obrzęd światła: poświęcenie rozpalonego ognia przed kościołem, przygotowanie i poświęcenie Paschału, wniesienie w ciemny kościół światła Chrystusa. Paschał stawia się przed Ołtarzem Ofiary i w kościele oświetlonym tylko płomieniami świec zapalonymi od Paschału, diakon lub kapłan śpiewa Orędzie Wielkanocne, które zamyka obrzęd światła.

Uroczysta liturgia słowa biegnie według porządku: czytanie, śpiew Psalmu albo pieśni biblijnej, śpiew modlitwy kapłańskiej.
Czytania w rozległej panoramie ukazują Boże dzieła od stworzenia świata i czasów Patriarchów przez zbawcze interwencje w historii narodu wybranego.

Po zakończeniu czytań ze Starego Testamentu zapala się świece na ołtarzu oraz pełne oświetlenie kościoła. Ze śpiewem hymnu Chwała na wysokości Bogu wracają dzwony i brzmienie organów. Tak podkreśla się przejście od czasu obietnic i zapowiedzi, do czasu ich realizacji w paschalnym misterium Chrystusa, o którym poucza nas św. Paweł Apostoł w liście do Rzymian.

Teraz widać całe wnętrze kościoła, z dekoracją we wnęce barokowego ołtarza, przy krzyżu ołtarzowym i po prawej stronie balustrady.

Za drzwiami kościoła noc, a w głównym ołtarzu barokowym – środek dnia ze zwycięskim słońcem na tle błękitnego nieba.

Oto jest dzień, który Pan uczynił, radujmy się w nim i weselmy  – aklamacja przed Ewangelią
w oktawie Wielkanocy przełożona na obraz.

 

 

Kompozycja przy krzyżu ołtarzowym ukazuje Krzyż Chrystusa jako Drzewo Życia.
Gałąź śliwy przekracza znacznie wysokość krzyża
po prawej stronie.

Na skale po stronie ołtarza, pnie się w górę
kosodrzewina, biegnie za krzyżem, a w dół spada
strumień biały utworzony z kwiatów.

Zielone liście i gałązki tak są osadzane, jakby
naturalnie rosły w załomach skały.

Krzyż ustawiony jest stroną Anastasis do nawy głównej
przez cały Okres Wielkanocny.
Po procesji rezurekcyjnej zawieszona została stuła.

Już w śpiewie Psalmu responsoryjnego wraca Alleluja!, radosny okrzyk, rozbudowany
w aklamacji przed Ewangelią – powitanie Zmartwychwstałego Pana, obecnego pośród swojego ludu.

Po odśpiewaniu Ewangelii i homilii zaczyna się liturgia chrzcielna.
W kaplicy chrzcielnej przechowuje się wodę chrzcielną przez cały rok. Przed liturgią Wigilii paschalnej tę wodę usuwa się z chrzcielnicy, aby wlać nową wodę chrzcielną. Naczynie z wodą do uroczystego poświęcenia stawia się na stoliku przed Paschałem.

Liturgię chrzcielną otwiera śpiew litanii do Wszystkich świętych.
Po litanii główny celebrans odmawia albo śpiewa uroczystą
modlitwę poświęcenia wody chrzcielnej.
Pod koniec tej modlitwy trzykrotnie zanurza w wodzie Paschał.
Wierni odśpiewują aklamację i zapalają świece trzymane w rękach.

Główny celebrans wzywa wiernych do uroczystego odnowienia przyrzeczeń chrzcielnych i prowadzi obrzęd stawiając pytania, na które osobiście odpowiadają ochrzczeni, zgromadzeni na liturgii. To kulminacyjny punkt liturgii chrzcielnej.
Po odnowieniu przyrzeczeń kapłan kropi lud poświęconą wodą, a wodę z naczynia przelewa się na końcu do chrzcielnicy, w kaplicy chrzcielnej.

Następuje modlitwa powszechna i uroczysta procesja z darami. Tak rozpoczyna się Liturgia eucharystyczna, prowadzona w uroczystej formie.

Po rozdaniu Komunii i modlitwie po Komunii służba liturgiczna i koncelebransi udają się w pobliże Grobu Pańskiego, gdzie główny celebrans wystawia w monstrancji Najświętszy Sakrament i poucza wiernych o znaczeniu procesji. Rusza procesja rezurekcyjna z Najświętszym Sakramentem, która w Tyńcu, obchodzi cmentarz parafialny i wraca do kościoła.

Po powrocie procesji do głównego ołtarza śpiewa się hymn Ciebie Boże wysławiamy, po której główny celebrans odmawia modlitwę i błogosławi wiernych Najświętszym Sakramentem.
Po schowaniu Najświętszego Sakramentu do tabernakulum śpiewa się wielkanocną antyfonę Maryjną i procesyjnie wychodzi  z kościoła.

Zmiany przed Niedzielą Wielkanocną

Po liturgii Z Grobu Pańskiego usuwa się
płaszczanicę i ruchomy ołtarz drewniany,
ale przesłona obrazu św. Scholastyki
pozostaje na mensie ołtarza barokowego.

Na tle przesłony staje kompozycja
ukazująca symbolicznie zwycięstwo życia
nad śmiercią.

Takie ślady po kaplicy Grobu Pańskiego,
pozostają aż do Niedzieli Miłosierdzia,
jako świadek Zmartwychwstania Chrystusa.

 

Oś główna kościoła

Po lewej stronie balustrady przed Ołtarzem Ofiary stawia się barokową figurę Zmartwychwstałego, przy której powstaje fragment ogrodu (nawiązanie
do biblijnego opisu otoczenia grobu Chrystusa).

 

 

 

Kompozycja po prawej stronie balustrady, nieco
mniejsza ze względu na szczupłość miejsca,
domyka oś centralną.

 

 

Paschał przenosi się pod barokowy ołtarza główny świętych Apostołów Piotra i Pawła
i ustawia po lewej stronie (patrząc od nawy głównej).

Tak łączy się  miejsce przewodniczenia z Ołtarzem Ofiary, a kompozycja przy Paschale równoważy kompozycję przy krzyżu, akcentując Ołtarz Ofiary,
jako liturgiczne centrum.

Białe słońce na niebieskim tle (słońce ze środka dnia) pozostaje we wnęce barokowego ołtarza do uroczystości Wniebowstąpienia.

kompozycje i zdjęcia:
Hieronim St. Kreis OSB