Wniebowstąpienie 2018

Czytania:
I: Uniósł się w ich obecności w górę (Dz 1,1-11)
Ps 47(46)
II: Bóg posadził Chrystusa po swojej prawicy (Ef 4,1-13)
III: Jezus został wzięty do nieba i zasiadł po prawicy Boga (Mk 16,15-20)

 

Druga Prefacja O Wniebowstąpieniu przypomina krótko:
On [nasz Pan Jezus Chrystus] po swoim zmartwychwstaniu * jawnie się ukazał wszystkim swoim uczniom * i na ich oczach wzniósł się do nieba, * aby dać nam udział w swoim bóstwie.

Pierwsza Prefacja O Wniebowstąpieniu mówi bardziej szczegółowo:
Pan Jezus, Zwycięzca grzechu i śmierci, wstąpił dzisiaj do nieba jako Król chwały, którego podziwiają Aniołowie. * On jest Pośrednikiem między Bogiem a ludźmi, * Sędzią świata i Władcą stworzenia. * Wstępując do nieba nie porzucił nas w ludzkiej niedoli, * lecz jako nasza Głowa wyprzedził nas do niebieskiej ojczyzny, * aby umocnić naszą nadzieję, że jako członki Mistycznego Ciała również tam wejdziemy.

 

 

Paschał pozostaje
w kościele. Kompozycja
przy paschale ma dwie
części, z wyraźnie
odwróconym porządkiem naturalnych warstw szaty roślinnej.

W dolnej części pozostaje jałowiec chiński ze swoją ciemną zielenią, na której iskrzą się najmłodsze
przyrosty wiosenne.
Te gałęzie, wspomagane przez gałązki eukaliptusa i tawuły, tworzą obłoki nieba.

W górnej części kompozycji (od podstawy paschału w górę) pojawiają się liście funkii: srebrnozielonej, biało-zielonej, jasnozielonej w środku i z ciemną zielenią na obwodzie,
oraz liście bergenii (w naturalnych warunkach rosną najniżej).
Tak powstaje obraz ziemi nad obłokami.

Przez liście przebijają się młode pędy i pióropusze miskantusa na krótkich łodygach (zwykle dużo wyższe) oraz – na dłuższych łodyżkach – nasiona traw polnych
(w naturze niższych od miskantusa). Przez trawy prześwitują białe i złote alstroemerie.
Trawy i kwiaty – biblijne symbole człowieka – sięgają w tej kompozycji najwyżej.
Są obrazem wyniesienia ludzkiej natury Chrystusa zasiadającej po prawicy Boga.

Na zdjęciu po prawej: kompozycja po dodaniu gipsówki.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

W kompozycji przy krzyżu ołtarzowym czerwone lilie, sięgają niemal do szczytu
krzyża – znak wejścia Zmartwychwstałego Pana ze swoją krwią przebłagalną do nieba.
Podkreśleniu takiego czytania przestrzeni przy krzyżu służą obłoki utworzone z białych
i złotych alstroemerii oraz gałązek drobnokwiatowej i wielkokwiatowej gipsówki,
unoszące się z naczynia przy krzyżu.

Te obłoki (przez nawiązanie do obłoków kadzidła), są także znakiem jedynej ofiary miłej Bogu, którą Syn, Wieczny Arcykapłan, złożył w ręce Ojca.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Po pierwszych nieszporach uroczystości Wniebowstąpienia Pańskiego usuwa się
z kościoła figurę Zmartwychwstałego.
W Tyńcu wygląda to tak, że na balustradzie pozostają kwiaty (alstroemerie i tulipany), które otaczały figurę, a pomiędzy nimi jest zachowane wolne miejsce, w którym stał Zmartwychwstały.
To mocny znak, że Jezus nie jest już widzialny w swoim ludzkim ciele we wspólnocie uczniów, tak jak to miało miejsce za Jego życia na ziemi.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Kompozycja po prawej stronie balustrady przybiera formę spiętrzonego obłoku
(jałowiec chiński, alstroemeria i gipsówka), poprowadzonego z niskiego naczynia
i podniesionego w naczyniu wysokim. Przez kłęby obłoku prześwitują czerwone lilie.

Mężowie z Galilei, dlaczego stoicie i wpatrujecie się w niebo?
Jezus tak przyjdzie, jak widzieliście Go wstępującego do nieba. Alleluja
(Antyfona na wejście, por. Dz 1,11).

Kompozycje i zdjęcia:
Hieronim St. Kreis OSB